Konkurs na reportaż radiowy o architekturze współczesnej Warszawy i jej twórcach
Słysz… architekturę!

Celem konkursu jest stworzenie przestrzeni dla rozwoju nowej formy opowiadania o mieście, architekturze i jej twórcach. Tak jak ewoluuje nasze rozumienie przestrzeni oraz zmienia się myślenie architektów, tak i rozmowa o architekturze Warszawy powinna znaleźć nowe kanały i sposoby opisywania doświadczeń. Forma dźwiękowych opowieści przeżywa obecnie renesans, dlatego proponujemy otwarcie platformy spotkania architektury i dźwięku w wydaniu radiowego reportażu.

Brzmienie nowoczesnych budynków, historie zagospodarowania warszawskich przestrzeni, znikające budowle, odradzające się zabytki, tymczasowe lub trwałe wspólnoty związane z danym miejscem. Tematów jest wiele – liczymy na to, że form ich prezentacji również.

Reportaż radiowy należy rozumieć szeroko – jako rejestrację słowno-dźwiękową, podcast, audycję, kompozycję rozpisaną na miasto, itd. Zachęcamy do eksperymentowania z formą.

Warto przypomnieć i odnosić się do dziedzictwa radiowego reportażu, dokumentu i eksperymentu, do dorobku Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia. Radiowi twórcy od kilkudziesięciu lat tworzą utwory, które mogą stać się dla nas inspiracją. Wspaniałe przykłady radiowych reportaży znajdziemy np. w częściowo udostępnionych archiwach m.in. na stronie Studia Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia:  https://www.polskieradio.pl/80/1002

Zwróćcie swoje mikrofony w stronę warszawskich placów budowy, zajrzyjcie do pracowni, w których opracowywane są koncepcje dla miasta, wsłuchajcie się w jego rytm, spróbujcie uchwycić dzisiejszą Warszawę w słowno-muzyczno-dźwiękowych utworach.

Śledźcie stronę wydarzenia na Facebooku, znajdziecie tam najświeższe informacje praktyczne i inspiracje.

Regulamin konkursu do pobrania:
Regulamin_konkurs_reportaz_Slysz!

Termin nadsyłania zgłoszeń: 06.09.2020
Pula nagród: 10 000 PLN

Termin ogłoszenia wyników: do 30.09.2020

Organizator: Fundacja Bęc Zmiana
Koordynatorka: Zuzanna Wilska zuzanna@beczmiana.pl  –> na ten adres prosimy przesyłać wszelkie pytania dotyczące konkursu

Konkurs został dofinansowany przez m.st. Warszawa

Partnerzy:

Najczęściej zadawane pytania

 

Co to jest reportaż radiowy?

Jest to rodzaj reportażu, więc formy opartej na autentycznym problemie lub wydarzeniu (w naszym konkursie tematem jest architektura współczesna). „Budulcem” jest tu dźwięk, skomponowany według autorskiej koncepcji autorki lub autora w historię, opowieść, obraz. Twórcy mogą do stworzenia swojego reportażu użyć zarówno słów, jak i dźwięków abstrakcyjnych lub konkretnych. Praca reporterki lub reportera polega na wyborze tematu, zebraniu materiałów, ich selekcji oraz skomponowaniu w całość poprzez montaż. (Definicja opracowana według artykułu M. Białek i A. Sekudewicz Wybrane przykłady z zakresu radiowej twórczości reportażowej w Polsce. https://czasopisma.uwm.edu.pl/index.php/mkks/article/view/3009)

 

Co rozumiemy przez architekturę współczesną i jak definiujemy jej twórców?

Architektura współczesna jest tu rozumiana szeroko. Od spektakularnych miastotwórczych realizacji po tę „zwykłą” towarzyszącą nam codziennie. To architektura tworzona po 1989 roku, przez architektów, inwestorów, budowniczych, ludzkich i nieludzkich użytkowników. Widziana przez pryzmat materii, koncepcji, percepcji i jej relacji z otoczeniem.

(Polecamy spojrzeć na przykład do książki Lukier i mięso. Wokół architektury w Polsce po 1989 roku, Jarosław Trybuś i Grzegorz Piątek, rozmawia Marcin Kwietowicz. 40 000 Malarzy, Warszawa 2012)

 

Co to znaczy „jakość techniczna nagrania i realizacji” i czemu jest kryterium konkursowym?

W tym kryterium chodzi nam o to, jak zostaną zebrane materiały. Nie określamy rodzaju sprzętu, którego Uczestnik lub Uczestniczka konkursu mają użyć, a to jak fonia będzie nagrana. Zarówno profesjonalnym dyktafonem, jak i tym, wbudowanym w telefon, można stworzyć precyzyjny reportaż radiowy, bez przypadkowych elementów: czyli bez zbędnych lub nieuzasadnionych dla konstrukcji wywodu dźwięków. Na przykład: szumów czy hałasów, które nie dotyczą wybranego tematu lub nie tworzą jego atmosfery.

 

Co to jest godło i czemu ma służyć?

Godło to pseudonim, którego użyje Uczestniczka lub Uczestnik w naszym konkursie. Dzięki niemu będziemy mogli zadbać o anonimowość wszystkich Uczestników i, co za tym idzie, bezstronność jury.

 

Czy można zgłaszać pracę zrobioną wspólnie z innymi osobami?

Tak.

 

Jak mamy się zgłosić jako zespół?

Każda członkini i każdy członek zespołu musi wypełnić formularz zgłoszeniowy, gdzie wymieni w odpowiedniej rubryczce imiona i nazwiska współautorów. Dla przykładu, jeśli zespół składa się z czterech osób, wysyłają oni odpowiednio cztery formularze oraz jedną, wspólnie przygotowaną pracę pod wspólnym godłem.

 

Przykładowe tematy prac 

Brzmienie nowoczesnych budynków, historie zagospodarowania warszawskich przestrzeni, znikające budowle, odradzające się zabytki, tymczasowe lub trwałe wspólnoty związane z danym miejscem.

 

Jury konkursu

Aleksandra Kędziorek – Historyczka sztuki i architektury, kuratorka. Pracowała w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Fundacji Bęc Zmiana i Muzeum Architektury we Wrocławiu. Prowadzi badania na temat polskiej architektury modernistycznej, którą promuje poprzez wystawy i publikacje w Polsce i na świecie. Była współkuratorką podróżującej wystawy Oskar Hansen. Forma Otwarta pokazywanej w Barcelonie, Porto, New Haven, Warszawie i Wilnie (2014-17); kuratorką domu Oskara i Zofii Hansenów w Szuminie (2013-17); współredaktorką książek Oskar Hansen—Opening Modernism: On Open Form Architecture, Art and Didactics (z Łukaszem Rondudą, 2014) i Archipelag CIAM. Listy Heleny Syrkus (z Katarzyną Uchowicz i Mają Wirkus, 2019). Publikuje m.in. w „Autoportrecie” i „Przekroju”. Stypendystka Programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska” (2017). Obecnie, wspólnie z Alicją Bielawską, Simonem De Iacobisem i Małgorzatą Kuciewicz, przygotowuje wystawę w pawilonie polskim na London Design Biennale (2021).

 

Aleksandra Łapkiewicz – Radiowiec, reportażystka. Autorka kilkudziesięciu audycji dokumentalnych poświęconych sztuce i historii najnowszej. Bohaterami jej audycji byli najwybitniejsi polscy artyści współcześni wśród nich Alina Szapocznikow, Andrzej Wróblewski, Franciszka i Stefan Themersonowie czy Jerzy Nowosielski. Współpracę z 2 Programem Polskiego Radia rozpoczęła po studiach w Instytucie Historii Sztuki na Uniwersytecie Warszawskim w 2003 r. O swojej twórczości opowiadali jej m.in. Wojciech Fangor, Zbigniew Makowski, Andrzej Strumiłło, Krzysztof Wodiczko, Józef Robakowski czy Wilhelm Sasnal. Wciąż zmaga się z tym jak w radiu opowiadać o sztuce. Wraz z Bogną Świątkowską współtworzy Bęc Radio, szukając nowych przestrzeni i formatów do rozmów o kulturze. Za reportaż o Julianie Antoniszu Jak działa artysta otrzymała w 2013 roku Stypendium im. Jacka Stwory, za audycję O obrazach i innych takich poświęconą Jerzemu Stajudzie nagrodę Srebrnego Melchiora a za opowieść o Michale Kokocie Z obłokami grałem w karty nagrodę im. Michała Jagodzińskiego na Festiwalu Grand PiK.

 

Jarosław Trybuś – historyk sztuki, krytyk architektury, kurator wystaw, wykładowca, autor między innymi Warszawy niezaistniałejPrzewodnika po warszawskich blokowiskach. Współkurator (z Grzegorzem Piątkiem) wystawy Hotel Polonia. Budynków życie po życiu w Pawilonie Polskim na Biennale Architektury w Wenecji, nagrodzonej Złotym Lwem. Od 2012 r. zastępca dyrektora Muzeum Warszawy i kurator wystawy głównej Rzeczy warszawskie.

 

Bogna Świątkowska – pomysłodawczyni, fundatorka i prezeska zarządu Fundacji Bęc Zmiana, z którą zrealizowała kilkadziesiąt projektów poświęconych przestrzeni publicznej, architekturze i projektowaniu, a także konkursów adresowanych do architektów i projektantów młodego pokolenia. Inicjatorka i redaktorka naczelna czasopisma „Notes na 6 tygodni”. Wcześniej naczelna pierwszego popkulturalnego miesięcznika „Machina” (1998–2001), autorka licznych tekstów, wywiadów, programów radiowych i telewizyjnych poświęconych współczesnej kulturze popularnej. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2014). Członkini Społecznej Rady Kultury przy prezydencie m.st. Warszawy (2012-2015), Rady Architektury i Przestrzeni Publicznej Warszawy (2015-2018), a także Zespołu Eksperckiego ds. Kultury Lokalnej przy Narodowym Centrum Kultury (2015-2017).

Poczytaj o działaniach radiowych w mieście

O (post)radiowym (post)reportażu w dobie kapitalizmu platformowego pisze Antoni Michnik na łamach NN6T

Werdykt Jury i lista Laureatów/ek

Dnia 15 września 2020 jury konkursu Słysz! na reportaż radiowy o architekturze współczesnej i jej twórcach, w składzie: Aleksandra Kędziorek, Aleksandra Łapkiewicz, Jarosław Trybuś oraz Bogna Świątkowska, po przesłuchaniu i przeanalizowaniu wszystkich nadesłanych prac podjęło decyzję o przyznaniu następujących nagród:

Pierwsze miejsce, 5000 zł: godło Czapla — Jacek Szczepanek
Drugie miejsce, 3000 zł: godło Wiklina — Michał Kukawski
Trzecie miejsce, 2000 zł: godło Lorem Ipsum — Izabela Smelczyńska

Dodatkowo, jury przyznaje wyróżnienia następującym pracom:
godło Pszczoły — Jan Grabowski oraz Zuzanna Kofta,
godło Psyt — Anna Dudzińska,
godło Fort na terapii — Jakub Grochala, Bartłomiej Dominik Bonawentura Kruk.

Obrady Jury konkursu Słysz! Od lewej: Aleksandra Kędziorek, Bogna Świątkowska, Aleksandra Łapkiewicz, tablica wspierająca przebieg obrad, Zuzanna Wilska, Jarosław Trybuś

Wszystkim laureatom gratulujemy!

Uzasadnienie decyzji jury oraz biogramy Laureatów i Laureatek

I nagroda
CZAPLA,
Zsyp – reportaż, wykorzystując istniejący pejzaż dźwiękowy budynku, podejmuje ważny społecznie temat. Poetyckie, humanistyczne spojrzenie na zwykle niezauważany element architektury, który dziś prowokuje do dyskusji o ekologii, segregowaniu odpadów, odpowiedzialności mieszkańców wobec otaczającego ich środowiska. To wielogłosowa opowieść, która poza słuchem odwołuje się również do innych zmysłów i bogactwa życia społecznego.

Jacek Szczepanek — artysta dźwiękowy, sound designer, dziennikarz. Autor reportaży multimedialnych, udźwiękowienia audiobooków, akcji animacyjno-artystycznych w przestrzeni publicznej. W pracy często odnosi się do środowisk dźwiękowych. Autor płyt Manieczki SoundscapesMístní rozhlas.

II nagroda
WIKLINA
– reportaż podejmuje aktualnie szeroko dyskutowany temat z zakresu historii architektury Warszawy, podchodząc do niego od nieoczywistej strony (od „zaplecza” odbudowy) i łącząc historię ze współczesnością. Śmiało poprowadzona warstwa dźwiękowa.

Michał Kukawski — dziennikarz i redaktor, w latach 2000-2006 pracował w Polskim Radiu. Na przełomie 2003 i 2004 r. był korespondentem Informacyjnej Agencji Radiowej w Iraku). Potem związał się z prasą, publikował m.in.w „National Geographic”, „Esquire”, „Malemen” i „Twoim Stylu”. W czasie lockdownu rozpocząłem nagrywanie podcastu „Kwarantannik”, który w formie reportażu rejestrował życie mojej rodziny w czasie pandemii Covid-19.

III nagroda
LOREM IPSUM
— reportaż doceniamy za reporterskie zaangażowanie. Autorka nie boi się stosować środków wymagających wobec słuchaczy, zmuszając ich do trudnego doświadczenia hałasu i odczucia na własnych „uszach” problematycznych miejsc w mieście. Wskazuje konsekwencje decyzji projektowych dla mieszkańców.

Izabela Smelczyńska — muzykolożka; improwizatorka, redaktorka. Wykonuje eksperymentalną elektronikę solo i w duecie Euphonia Pseudolarix. Grała m.in. na Warszawskiej Jesieni, Sanatorium Dźwięku, Survivalu, Musica Privata oraz cyklach koncertów Brzask. Autorka muzyki do słuchowisk, spektakli teatralnych i instalacji dźwiękowych. Kiedyś redaktorka magazynu o muzyce współczesnej „Glissando”, obecnie współpracuje z „Przekrojem”, „Dwutygodnikiem” i „Ruchem Muzycznym”. Autorka książki „Poza rejestrem. Rozmowy o muzyce i prawie autorskim”.

Honorowe wyróżnienia:

PSZCZOŁY, Pasieka Warszawa za zwrócenie uwagi na nie-ludzkich użytkowników architektury.

Jan Grabowski — jest filmowcem i fotografem, autorem fabularnych i dokumentalnych filmów krótkometrażowych. Ukończył Akademię Fotografii w Warszawie, obecnie studiuje w Szkole Filmowej w Łodzi. W swojej twórczości interesuje się przede wszystkim badaniem granicy między prawdą a fikcją.
Zuzanna Kofta — absolwentka malarstwa na warszawskiej ASP, na jej działania artystyczne składają się na malarstwo, rysunek, instalacje artystyczne, sound art oraz praktyka z głosem. W swojej twórczości zajmuje się relacją człowieka z naturą (w tym zacierającą się granicą pomiędzy nimi), psychologicznym aspektem sztuki oraz narracyjnym potencjałem dźwiękowej strefy naszej rzeczywistości.


PSYT
, za osobistą perspektywę i udanie się na poszukiwanie ciszy w mieście.

Anna Dudzińska — reporterka i reportażystka przez lata związana z Polskim Radiem Katowice. Odeszła z Polskiego Radia w 2020, w proteście przeciwko upolitycznieniu mediów publicznych. Autorka cyklu radiowych audycji i prasowych artykułów pod wspólnych tytułem Znane i nieznane poświęconych architekturze. W wersji drukowanej ukazują się one w Dzienniku Zachodnim. W latach 2015 do 2019 korespondentka Polskiego Radia w Dubaju, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.


FORT NA TERAPII
, za poszukiwanie eksperymentalnej formy i oddanie głosu budynkom.

Bartłomiej Dominik Bonawentura Kruk, Jakub Grochala — duet studencki architektoniczno-kulturoznawczy. Z zainteresowania do surrealizmu, z obserwacji dystopijnej przyszłości która spełnia się na ich oczach i z nadziei pokładanych w sytuacjonistach starają się czerpać inspiracje do pracy twórczej, rozumianej jako szeroko pojęta walka z prokrastynacją.

 

Dorzucam się!

Wspieram kulturę współczesną z Bęc Zmianą

Wybierz kwotę wsparcia
Inna kwota